K woare deur de smoar geloopn,
(je weunt moa r n poar uuzn voddre)
en k zoate nu in de wachtzoale:
k an n afsproake gemakt via t digitoal loket
moa je wos in retard en t zoatn d r nog n poar voarn
en n vrouwe, mé ne tierende kléen up eurne skoat
die z ne tuut ollekére uutspoag,
kéek noar eurne gebeur en fluusterde:
‘meneer n dokteur gerakt r ny deure’
T lokoaltje grochte vul en ruutn bedoamden
en minsn zoatn t oestn en te snottern,
en verre boovn uus, in de raddio,
woarn ze lik vrée serieus an t babbeln
moa t stoend te stille voe te weetn woarover da t goenk;
miskien moetn ze voe zieke minsn de radio stilder zettn
moa miskien zoekuk t te verre en moe ne dokteur
Sabam betoaln per decibel
De kléen mé z ne tuuter,
z n gezwolln oogskes en die indelukse snottekéese,
wos gestopt mé bléetn en verzekers oal vergeetn
woarom dat t n zat te snikkn
binst da t n speelde mé blokkn in ne n oek,
k oorde ommedekée n roare tuutinge
en k kéeke noa d andere minsn,
moa t wos duudeluk ollene
in mien oorn te doen
Ollemoale zoatn ze verveeld,
in gedachtn verzoenkn, oal oaf in sloape
en ne noedere vint, zyn oar slekkevet
en ollesies nog éne doenkerbruun tand in z ne moend,
bloaderde in n boekske, ollekere lekknd an z ne viengre
voa dat n t blad ommedroaide en k vroege my of
oelange da bakteerjn overleevn
up n oekske papier
Een madam in ne velne frak dei de deure
van de wachtzoale oopn en we zoagn oe da ze verskoat,
z a van die puutoogn die begostn up te zwelln
en k peisde echt da ze d eruut giengn spriengn,
of erger nog, ontploffn, moa ze skudde mé eur ooft
en oal eur oenderkinn kletsten teegn mekoar
en ze gienk achteruut lik of dat r ier éen of n andern
duustere kracht an t werk wos die belette
da ze binn koste komm moa t kan nateurluk wok
da ze ne vampier wos en da d r ier
n twie look a geetn
Swat, k kéeke ne kée roend
wie da d r nog ollemoale voarn wos:
die moedre mé eurne kléen,
diene vint die an ze viengers lekte
n meiske mé n groen kleedje die d r slim uutzag mé eurne bril
binst da ze in ne dikkn boek zat te leezn,
en ne n upgeskootn gast oender n mutse mé ne truuzle
die betooverd wos deur zyne gsm
Dus k peisde da t beter wos
van nog n bitje up mien tann te bytn
en k deie myn oogn toe en k bleeve zittn,
ke kunn t oast ny skattn oe lange,
moa ton gebeurde d r n miroakel:
k oorde oe da t n dokteur
in de gank kwam oal babbeln,
en oe da t de buutndeure oopn gienk
en were toe
K voele my olsan gegeneerd
ut n de deure oopn doet:
in z ne ribflueeln broek en lamswulln boaj
binst dat n in de rapte roendkiekt noa wie dat r zit
mé de blik van n twie die van ny mée verskiet,
en die géen tyd vermoast mé goe n dag te knikkn,
olsan zjuste moa mé z n werk bezig is;
diene gefoocustn blik van ne vint die up ne dag
miskien joe leevn moe reddn,
en gie zit doa, lets face it,
oo fong mé n flutse van niet
Da meiske mé eur groen kléedje
sproeng rechte en gieng mee
en ton zoate k doa were tussn oesters en snotteraers,
moa mé n bitje méer coroazje;
t gienk voaruut, t troage moa t zat skuuf in,
en mé n bitje sjanse wos de voorign
n moeiluk gevool en gieng t nu
veel zidder goan
K gienge rechter zittn,
en k kéeke noa de deure
en k orte uk nytn oorde in de gank,
k zoage deur de stoars oe da de zunne
voa n dag gekomm wos, en ton oe da ze
versneen in geliekige streepn
up de vloer van de wachtzoale viel
en k an oal leute in m n binnste
uk d eran peisde da k byna buutn woare
(oal is t da k eegluk wel wiste
dat da ier nog n héel ende gienk deurn)
