zondag 18 september 2016

NIEMAND

Het is stil.
‘Hoe is het met je familie in Syrië?’
‘Goed’ zegt hij, knikt, zegt: ‘dank u’ en staart naar het voorbij glijdende landschap.
Tijdens de eerste weken dat hij bij ons werkte heeft hij me enkele dingen verteld. Toen het hem te veel werd wellicht. Over familieleden die de afgelopen dagen stierven in de bommenregen waarmee de hemel het op zijn familie gemunt had.
‘Ik zit hier’ hij wees naar zijn kop koffie (het was pauze) ‘en zij zitten daar…’
Hij keek me aan en haalde zijn schouders op.


Hij is pas twintig, maar heel plichtbewust en begaan met zijn werk in de Kringloopwinkel. Daarnaast gaat hij naar school. Op maandag leert hij voor kapper. Op dinsdagavond volgt hij Engels. Hij heeft hier al verschillende oude en versleten schoolboeken om Nederlands te leren van de papierstapel gered.
‘Als ik niet moet werken, wil ik studeren’ zei hij eens. ‘Ik wil niet thuis zitten wachten en niets doen ’s avonds. Thuis hier is enkel om te slapen.’

Hij heeft een zetelbed gekocht en dat breng ik met mijn bestelwagen naar zijn huis, wat voor mij - ’s avonds, na het werk - maar een kleine omweg is.

Plots begint hij te praten.
‘Verleden week is er een vliegtuig neergestort op een veld naast mijn dorp. We hebben geluk gehad. Maar iedere dag sterven daar meer dan dertig mensen.’
Waar? wil ik vragen, maar ik zwijg. Iedere vraag lijkt banaal.
‘China en Rusland werken samen met IS’ zegt hij. ‘Het kan niet anders. Want daar is IS en hier wonen wij (hij maakt cirkels in de lucht) en hier (hij wijst naar de laatste cirkel) komen alle bommen neer.’
Zijn Nederlands is verre van perfect, en soms zegt hij woorden of zinnen in het Engels. Maar hij heeft de afgelopen tijd veel vooruitgang geboekt. Hij leert snel.

‘Mijn vader had huizen en fabrieken in Damascus. Mijn familie was welstellend, en we kwamen niets tekort. Ik ging er naar de universiteit. Mijn vader zei me dat, als ik slaagde, hij er voor ging zorgen dat ik kon studeren in Groot-Brittannië. Maar dat was voor de oorlog. Toen was een dollar vijftig Syrische lira waard. Vandaag kost een dollar soms tot vijfhonderd lira.
IS ontvoert de kinderen van rijke mensen, en vraagt dan miljoenen lira losgeld.’
Het is weer even stil.
‘Zelfs onze eigen president gooit bommen op onze huizen. In Juli werd het huis van mijn oom getroffen. Maar niemand die tussenbeide komt.

En het gaat alleen maar om petroleum’ zegt hij. ‘IS beheerst nu de petroleumvelden in Syrië en de wereld koopt aan hen. Moest de wereld willen, dan kunnen zij IS snel uitschakelen.'
Ik parkeer de wagen voor zijn deur. Klaar om uit te laden. Hij blijft zitten. Ik kijk hem aan. Moedeloosheid.
'Niemand die de mensen in Syrië helpt.’

VLINDER

K dromde da Hugo Claus in myne café zat
ja, k iele were café moa t wos wok
n bitje lik ne Kringloopwienkle

K goave em ne stylo voe te skryvn
want t skoat em n twuk te binn
dat n vergeetn wos


Je zag ter beter uut dan toen dat n nog leefde

'K ée oalsan probeern ne vlinder te zyn'
zei t ne troage, lik of dat ne n gedicht voarn las,
'moa k veranderde in ne rupsme'

K besefte oe da k zyn stemme gemist a
binst da k z ne rolstoel noa buutn rée
wan je wilde smoarn

Je trok van zyn sigarette lik ne begunneling

OE

U j noa buutn lopt, is t lik of da j uut ne frigo komt en de wereld joe mè z ne n éetn oasme upslokt.
K a Jason doaves zien sukkeln mè n éenpersoansmatrasse dat n noa buutn probeerde te droagn binst da twée stokoede minsn héel de wienkel deure achter em tjoktn.

Nu zie k oe da ze troage – mè die bandn die noadig ne kée gebloazn moetn zyn - over de knappnde gravé weg rynn. De matrasse lig up t dak van underne n oto.
Der komt n lient uut de oopn gedroaide ruutn oal achter en vanvoarn, en de twée endn van da lint komm toope in t middn boovn de matrasse in ne roatle woamée da ze toet t uuterste aangespann zyn.

Ge moe j ne kodak oalsan by joe éen...

Ge kun zien da Jason content is van zezelvn.
'K éet geprobeerd, moa t kost nie in underne koffre' zeg ne, ut n myn oanzichte ziet en beseft dat miskiens toch niet de beste uplossinge wos.
'Aaa' zegge k.
'En oe goan die minsn nu uut underne n oto groakn?'
K zie em peizn en oe da z ne frang voalt. Je stoa te kykn noa my, verwoenderd, lik dat n radselke is, toet dat n t nie langer kan éern.
'Oe?'

Die oentgoochelienge ut n ziet da k ik t wok nie weete.

DIENE TYD VAN T JOAR

Z éen de tarwe ofgereen
en de maïs komt twée meter ooge
en de patatteplantn komm bruun
en doa stoat r n caravanne te koope
en de koein liggn in de skowte
en verleen weke wos t er ne hittegolf
en in t Kringloop doen ze n actie mè inlegpottn
en by de gebeurs ligt der n stéer stoofoet up n dam
en de kermesse stoa gréed up de markt
en de coureurs koersn were noar under werk
en in n Aldi zyn de cornéts uutverkocht
en de tomatteplantn groakn tenn
en oal die oaiballoos in wit plastic
zyn lik eiers uut de ruumte
en t CVO gif ne n extra infodag


T is zoekn achter ne vint mè ne lange broek
moa wok achter éen mè bruune béenn
en de meiskes kleurn under oar were doenker
en de minsn van t oostn verlangn noa t westn
en de minsn van t westn een heimwee noa t zuudn
en snuchns angt der nen doam over t land
en snoavns zyn de skaduwn oale kere langre
en snachs kan t indeluks dundern en weerluchtn
moa Frank voarspelt ne noazoomre voe noaste weke
en ze zyn veske lynn an t trekkn nu t skoole erbegunt
en de courgettn willn nie mée groein
en de pompoenn begunn te barstn
en uj upstoat zit r n kobbe in de wosbak
en de langpoatmuggn krygn atakke by de lucht
en m oan de druuvn moetn trekkn

Up n tilleviesje wemelt t van de busbrandn
en de fazantn da z in voarjoar een uut gezet
t joaln nog ookn up de veldn en oedn under bezig
mè under dikke t eetn binst da ze wachtn up de joagers
en de venkel ée ne stok noadig voe rechte te bluuvn
en t ges lig vul mè gestookn appels
die deur t gewicht los moetn loatn
en t is nog moa neegne en t is weeroal doenker
en oast joe u je joe nog moe inskryvn in n academie
en ge moe je n oetewerk nog doen (of is t were voe noast joare)
en ge moet uplettn voe de goatn in de boane
en n asfalt warmt nog oalsan up
moa de zoomre begunt zakkn oender eur oogn te krygn
en in t tuuncentrum zyn de vaste plantn an min dertig procent
en in de wée lopt r ne zebra mè ne péerdekop

N DAG DA ME METER GIENK

N dag da me meter gienk, lange geleen
noenkels en tantes kwoamm van oale kantn
éest a z in de zetel geleegn, ze voelde eur nie goed
en me moeder ad n docteur loatn komm
en oal ist da ze stille lag en nie bougeerde
zeit n ton n twuk da k noais mée een vergeetn
'Ze doet d éne attakke achter d andre'


Da wos in t begun van de weke

Kweet nie mée mè wukne n oto da we réedn
moa t wos ne groatn want ik en me voadre
zyn der mee achter n zieknuusbedde gewist
en n poar doagn loatr brochtn we t were
en me voader zei: 'Zie j t nu?
Wuk dat t leevn moa is?'

K werkte snachts in ne spinnery –
doa woa da de Colruyt nu is -
en k weunde der neevnst in éen van die uuzn -
woa da da groa gespling nu is -
en uk snuchns tuus kwoame
durfde k de lucht nie ansteekn

Moa k a nog moa gedoan mè werkn
en koste nog nie derik goan sloapn
(k oarde eur kort piepnd oasmen in n doenkern)
en mè de koptillefon luusterde k
in de zeetle éest nog n bitje noa muziek
en in die weekn (oe zoeke t kunn vergeetn?)
wos da om de verandern dag noa d éeste drie
en d andre doagn noa t latste nummer
van Talk Talks 'Spirit Of Eden'

Eegluk wos z ier in vakanse omda t byna kerstdag wos;
z a géen goeste voe oalene tuus te zyn up zukke doagn
want ze voelde eur ton oal nie goed
(wien a ter kunn peizn
da z ier noais mée buutn gieng komm?)

En ten lange latste wos t dus kerstdag
en me noenkels en tantes kwoamm van oale kantn

A me moedre snuchns noa n docteur gebeld
of wos n gekomm en ad n miskien gezeid
da t nie lange mée gienk deurn?

Myn noenkels en me voadre zoatn an toafle in de keukn
en me tantes mè me moedre in de living
toen da de belle goenk:
meneer n docteur, gejoagd, in zyn kostuume;
achternoa wos ter n tante die zei dat t voer em
olyk wok ne féestdag wos

Meetre lag te kreveln in da bedde up wieln
binst da héel de famielje roend eur stoend
n docteur makte n spijtje geréed en ommèdekée
rechte meetre eur en zei –
vrée roar voe eur were en mè zoaveel poer t oarn spreekn –
'GY GOA MY VERMOARDN!'

Me noenkels en tantes, me moedre en voadre
wiern wit van t verskot en zeidn:
'moa moedre toch, t is meneer n docteur!'
En n docteur zelve wos lik wok n bitje
in z n gat gebeetn:

'Moa Anoa toch, k ée oal joe joenges
up de wéreld gezet!'

T is dertig joar geleen, moa k weete nog
oe da w ollemoale voenn da z overdréef
en ton die geure da k noais mée goan vergeetn
want t woarn eur latste woordn

Vuuf minuutn loatr wos t gepasseerd

SLYTN

Méen der tegoare toch n poar joar
over gedoan voe toet ier te komm
t is roar u j bepeist oe da j my nietn zei in t begun
binst da k nu oast nie mée zoender zoe kunn -
moeste k t geloovn en myn erte loatn spreekn -
moa t leevn is wréed en t moment is gekomm
en oeveel zéer da t wok doet ier skéen uuze weegn
k hoope da j t verstoat da t nie mée goat
da t éegluk oal lange nie mée gienk


T is nog niemand die t ziet
want oal buutn is ter nie vele van te zeggn
(ten woare da t rint) moa t is ne messienk van binn
en miskien eeke t te lange g éert
en a k der voarn moetn kykn
moa nu zyn de boann t sop nie mée wéerd
en lat uus in de plekke van mè verwytn te smytn
probeern van skoane uut mekoar te goan
en beseffn: m éen uus beste gedoan

K appresjeere t da j my nog noa de wienkel
ee gebrocht woa da k nieuwe een gekocht
en junder ton in under dooze een gestookn
en tuus gekomm in de kasse gezet
want oe versleetn en ofgeleefd da ze wok meugn zyn -
ze van n éeste kée in de vuulbak catapuulteern
ee k nog noais over myn erte gekreegn
da goa t éest were n bitje moetn slytn

Sommigte stoan ier oal joarn
te verstervn en stof te vergoarn
moa kweete t, ge kunn nie bluuvn spoarn
en up nen dag goa j plekke moetn moakn
moa k zyn bly da j der gewist zyt voe my
gee my roendgedreegn up goe en slichte doagn
ge torte voe my zels zoender moeiluk te doen
in ne stroent of up ne noagle, gelukkigluk
nie up t selste moment en in die volgorde
Ja, kee t ierboovn oal gezeit:
m een tegoare véel boane ofgeleid

Moa ut ne troast mag zyn:
t is miskien nie t selste kleur
moa van model zyn t héel dezelste
en angezien de lientn nog goed woarn
goa k dedee nog up gebruukn en de nieuwe spoarn
en uk nu noa beneen goa kykn en n bitje
mè me n oogn nypn kunne k junder
were zien lik da j wos
lange geleen

PRYS

ge peis miskien dat voe nietn is
da j moa te pakkn ee
da j nie moe betoaln
woarom zoe j der nie van profiteern?


moa ge makke t jezelvn wys
gee nietn voe nietn
up d éen of d andre maniere
betoal j ookn de prys

dus eej t nie noadig
geboart da j t nie ziet, latte t liggn
droait joe omme, lopt weg!
en anders: begun moa te spoarn

FELA KUTI

Je zat doa lik oalsan, mè dien eksoed die probeerde voe
Borsalino te léern – en je kéek noa my, boovn z ne bril
Diene blik woa da j up slag verliefd up wos
en woa da de vrouwn nie bestand teegn woarn
en at nie gewist van die zworte tandn, ja z oal gèt!
Der zyn (woarn) géen twee zukke! (sjanse)


K woare wok nog noais n twien teegn gekomm die lachte lik em
oal die tandn bloat, hiknd, zyn oenversneen enthousiasme
oalsan oenderd procent, puur natuur, géne totetrekker
en oe skéef dat n wok wos, rechte in zyn skoenn
zels ut n – lik oalsan – overdréef, die vertelliengn!
T zoe méer zukke moetn zyn! (nuja)

Je kéek dus boovn zne bril, zyn oogn brandn twées
deur myn vel, gy kunt da zei t ne, zukkn féeste droain
de muziek da w in de Combi droein, doa woarn
w uuzne tyd voaruut en je gaf my ne duw -
nen duw krygn van Sirre, da dei oalsan deugd – moa
k loage verre van myne stoel en vanneigns dat n lachte

We zoatn an n toagske, droenkn kaffie mè dreupels
en der stoenn bakkn mè ploatn voar uus neuze en derachter
lag ter n zoale en oal is t da we der nog noais woarn gewist,
en k zels nie wiste oe da we doa woarn gegrocht,
deijn we der nie roar van da we doa zoatn, en k kéeke noa Sirre
en k zeie: Sirre toch... De Combi... Da s zoalange geleen!

Géen mins die da nog wit...
D oede zyn t vergeetn, en d joenge een t noais geweetn!
T is doavoarn, zei Sirre, da w t sjuuste moetn doen
En weet je wuk? K goa Fela Kuti vroagn!
Zy j doa were? zeie k, Fela Kuti kan ier nie binn mè oal ze volk,
en doaby, j is doad. Moaja, peisde k, gy zy wok doad

STOEL

Een héel stik vodder in de zoale, beneen -
dichte by t podium - zat r een vrouwe bachn eur te kykn
rechte noa my, en kéeke were moa ze verpinkte nie
N bitje loatr zoage k da ze nog ookn an t kykn wos –
eur oanzichte oenveranderd - moa géen spoar van herkenninge
of vriendelijkheid, nietn in héel da weezn

Ommedekée stak z eur and up, en ton – eevn zére –
dei ze t were noa beneen, en were omoge
Der bougeerde lik n twuk by eur moendoekn
moa zeker woare k t nie want t wos sebiet were weg 
binst da z eur and liet zakkn, en ton dei ze t were omoge 
en nu kost je t beter zien: t wos lik da ze probeerde te lachn

K zoate an t begun van de gank, en neevnst my
kwam der ne vint voa n dag die van vanboovn
over de uutgerokkn bordeau treedn in tapis-plain
noa beneen liep, n bitje krom deur de joarn
moa je droeg n veste up zyne n éne oarme
en mè z ne n andern zwoaide ne noar eur mè z ne wandelstok

T lachske smolt lik sneeuw voa de zunne
en eur oanzichte wos skier direct were
lik of da t doavoarn wos gewist
Ze trok eur bloeze rechte binst
da ze noa vanvoarn droaide
n ze pakte de sjakosse van de stoel neevnst eur

GOD IS IER NIE

Beste vijand, doe moa voars lik da j
bezig zyt – k ee God an myne kant
Beste vijand, duuk joe zoa verre
meugluk weg want God is ier, by my

Beste vijand, geloof my nie, geloof
my noais – miskien is God ier nie
Beste vijand, ge zy goe bezig, doe
zoa voars! Miskien is God mè gy

vrijdag 29 juli 2016

MEESTRE MERLEVEDE

K passeerde deur Zarrn platse
en k zoage méestre Merlevede loopn

Up slag moeste k peizn oe da k
by em in t éeste stuudjoar gezeetn a
k koste my moeiluk concentreern
oalsan droamn en noa buutn an t kykn
oe da t n ton mè zyn latte
up myne lessenoare sloeg
of mè ne bordewisser sméet


T wos zoadoanig normoal
da myn moeder snoavns riep
(za my hoard moa nog nie gezien)
'sloa éest ne kée t kryt uut joene boai
voa da j binn komt!'

Méestre Merlevede, geen woord
zei t ne te vele, vele zei t ne nie tout court
die uus snuchns kwam oaln mè t notobuus
en snoavns were noar uus voerde
achternoa bezien ne héel geweune mins
misschien wel de geweunstn da k oais
voa my in de klasse ée zien stoan

Ne béer van ne vint, scherp en mè
ne ferme bus oar, zoa zwort lik ne mérle
héel zyn leevn skoolméestre gewist

Miskien wel doamee da k zoa moeste kykn
uk em doa zoage loopn; n bitje verdikt
wit, grysde en zoa kléene dat n wos

en héel oalene

LETTERLUK

'Ort' zeg ze, 'je zeg da oalene moa voe in je gat te weunn...!'
'Wuk?!' zegge k, 'k meuge der nie an peizn!'
'Moa...' zeg ze, 'ge moe da nie zoa letterluk pakkn!'

MERCI

De goote liep lans de meur
van n atelier noa beneen
en van doa in de groend
En da wos de plekke woa
dat n noend stoend te bassn

K pakte d ofdekploate weg
en in n droai die de goote doa
makte lag ter ne veugel te sparteln;
k stoake myne n oarme in t gat
en k duwde mè myn ander and
n noend weg binst da k em pakte

T wos ne bruune mérle
mè ne knak in z ne stéert
moa t roarste van oal,
juuste voa da k em losliete en ne lik
n rakette rechte omooge vloog,
wos dat n merci teegn my zei

K a der nie mée an gepeisd
toet vanoavnd, k zoate buutn
mè ne n aperitief oender ne
doenkere lucht toen da k zoage
dat der doa géen goote zat

KATTEBELLEKE


CONGEE

We liggn an toafle te woakn
in de skowte mè n gazette, n loat oentbijt
t is vroeg in n achternoene en méer dan dertig groadn
t zoe nie roar zyn moest r n twuk gebeurn

T ges wil nie mée groein
de courgettn zyn byna gréed, de blauwreegn
bloeit voe n twidde kée, de freezn zyn verre tenn
de tomattn angn te treurn

De katte lig oender ne stoel te loern
noa ne veugle die in d oaghe joagt, t is zoekn
achter n wolke, t goat ier noais n ende an komm
t goat ier voe oalsan bluuvn deurn

De koas is an t zwéetn, de beuter smelt
de vliegn begunn te bytn, de wespn zyn curieus
in t toafelkléed, t is ambiance in t kiekekot
sebiet ryn w up de meurn

WATOU: ROBERTS H20 / WOATOE: ROBEERS 20

Robert uit Macedonië had een idee
waarmee hij ons wou confronteren
hij maakte een kooi in een aquarium
en stak er kanaries en goudvissen in


een beetje vreemd op 't eerste zicht
maar ook wel mooi want vissen
leven in het water en vogels in de lucht
dus dat betekent iets in tijden als deze

want wat hij eigenlijk wilde zeggen:
we drinken hetzelfde water
ademen dezelfde lucht
we zitten allemaal in 't zelfde schuitje

Robert probeerde te bewijzen
hoe zelfs de meest verschillende soorten
in harmonie samen kunnen leven
Dus toen ik daar was (noem me naïef)

vroeg ik het meisje aan de deur
of ik me vergist had van locatie
maar ze schudde het hoofd -
ze hadden het werk weer verwijderd

Het was te shockerend zei ze
en dat het ding te klein was geweest
de vogels werden onwel
en de vissen overleefden het niet

*********************************************
 
Robéer uut Macedoanje a n idee
woamee dat n uus wilde confronteern
je makte n koaie in ne n akwaarium
en je stak t er kanoaries en goedvissn in

n bitje roar up t éeste zicht
moa wok wel skoane wan vissn leevn
in t woatr en veugels in de lucht
dus da wil n twuk zeggn n dag van vandoage

want woa da t n éegluk noa verwées:
We drienkn t stelste woatr
Aosmen dezelste lucht
we zittn oal in t selste skuutje

Robéer probeerde te bewyzn
oe da zels de verskillnste soartn
piecful tegoare kunn leevn
dus toen da k doa woare (noem my ne zweevre)

vroege k an t meiske an de deure
uk my miskien vergist an van locoatje
moa ze skudde eur ooft
z an oales were moetn wegdoen

t wos te shokéernd zei ze
en dat t spel te kléene a gewist
de veugels wiern ziek
en de vissn giengn doad

BETOVERD

T wos byna middn in n nacht en we zoatn an toag, elk mè ne kaffie. Voar uus stoend r n meiske n bitje voarover geboogn héel geconcentréerd slagroom up Irish koffies te persen. Oalf in doalinge zoate k stille te kykn. N joeng diengne dat uus doavés vriendluk oentvangn a woaby dat nie upviel dat t plichtmoatig wos. N fris oanzichtje, naturel, ne verleegn glimlach en bloend oar, in ne stéert geboendn. N bitje gegeneerd besefte k da k zoate te kykn noa die bléke welvingn an de boovnkant van eur schorte, moa k verwende mezelvn en k liete myn oogn baadn in die weelde.

M an die n oavnd moetn uptreedn up n kermesse n twoasn in de Westoek. Zukn kléen oederwets zoaltje voe geméentelukke féestn. Buutn wos t r ne ralley bezig. De minsn – in n oastje upgemakt voe de vrydagoavnd - zoatn roend groate toafels (n bitje lik in ne rifter) en woarn gecharmeerd moa an toch méer goeste voe te babbeln. Moa we zoagn ier en doa toch n twie die probeerde voe mè toegeneepn oogn en n gefronst voarooft deur t geroezemoes te luustern. Busmins vroagt aandacht en da wos ter nie echt. Oal is t dat r achternoa wok minsn woarn die, toet up stroate toe, kwamm zeggn oe tof da ze t gevoenn an, en da t jammer wos dat er nie méer interesse wos.

Wuk wil je? We wistn van te voarn dat t nie de sjuuste plekke wos voer uus – n kermesse verdomme - en toch kunn we zoa moeiluk van néen zeggn… We peizn oalsan: we moetn da wok ne kée gedoan een... Moa éegluk moe n we da vermydn: d organisoatje lopt r ambetant van, en de minsn een oast compasje mè joe…
Binst da w uus pertanks gejeund an; k zoage der n uutdoaginge in voe enthousiast te bluuvn, en Thomas wos in groate forme, en in zyn beste humeur van vandjoare. Der gieng praktisch nietn verkéerd en achternoa a we zels t gevoel da we van bepoalde nummers uuze beste versies an gebrocht…

Moa we kroamdn in n recordtempo up, en we makten da w weg woarn. K moeste n dag d erup tieluk uut myn kaf voe te werkn, t wos n eure noar uus met n oto en ka éegluk nog géern ne kaffie gedroenkn. Oal deure goan woare k lanst n plekke gepasseerd woadeure da k besefte da k de Westhoek noasde: de begroeiinge lanst de gevel, de verluchtinge in de skowte, allez, oales dei joe goeste krygn voe binn te goan.

En doa woarn we dus noartoe gereen oal werekéern, en t wos moa toen da we binn giengn da w deure ann dat éegluk n restoarant wos. Ne strakke doenkeroetnen toag mé n reke barstoeln voarn up ne doenkere vloer, en doaneevnst de zoale hélegans in parket: t dei modern an, moa t a wok n twuk klassieks. Up n achtergroend een droamerig, verroaderluk romantisch jazzpianootje; Gil Evans, 'Waltz For Debbie'. De gastn zoatn der up under gemak te babbeln an under toafeltjes. K roake gegrild vlées.

Thomas wos n éestn by n toag, en j informeerde u wier wok geweune n kaffietje kostn drienkn. N bloend meiske begoste mè te zeggn da da normoal nie gienk, moa vandoage wos t lik géen probleem; k verstoene t nie moa k trokke t my nie an. Ze pakte n poar platteaus weg en wieder trokkn ne barstoel achteruut.
T wos dus uuzne beste noavnd nie gewist. Controarje, m an nog nie dikkenst zoa teegn uus tandn gèt. Moa t wos gepasseerd, en we woarn te moe voe uus nu nog druk te moakn. Doaby, noaste weke stoenn we in Watou, mè d oopninge van t kunstnfestival in Dirks Verzet, en achter uus wos t ‘My Future Family’. Kée die gastn oal n poar kéern gezien, da koste nie mis goan.

We keuvelden n bitje, n boas lei Horace Silver up, 'Song For My Father'. De kaffiemachine sloeg géekn an en of (de minsn begostn of te roendn, de keukne wos oopn toetn tienn en nu wos t elfnoalf) en we besteldn ne twiddn kaffie. We kéekn noa da meiske binst da z uuze kaffietjes miek mè eurne rugge noar uus toe, en myne blik zakte noar eur poepke. T wos lik de perfectie zelve, en k woare pertank nie droenke. Moa ka n lastige weke gèt, vele moetn werkn en k woare moe en tenn, en t wos lik ne cadeau, ier meugn zittn. T verschil mè van woa da we kwoamn koste nie grodder zyn en k voelde ne warme, gelukzoalige roes deur my trekkn. K a doa eurn kunn bluuvn zittn; ortn noa die muziek en noa Thomas, nippn van ne kaffie, kykn noa t béeld van da meiske.

Ze zette de kaffietjes voar uus neuze en t koekske wos n oentgoochelinge, van da droog déeg zoender smoake verpakt in antraciet of n okerkleurig zilverpapierke lik of da j in véel cafees of restaurans krygt – n bitje sjieker, n bitje dierder – moa t besande nie, en k oate t mè plezier up. De madam van t restaurant – moeiluk voe eurne leeftyd te skattn – wos bezig n groendeke wyn te skynkn in van die groate visbokoaln en ommèdekée zei ze: 'Charlotje, zoe j de reekninge willn briengn noa toafle zestiene?' Ze zei da zoa skoane, zoa zochtjes, dat t in myn oogn oalene moa eur dochter, of eur kléendochter koste zyn.

T knikske van t meiske da voar uus stoend wos byna nie te zien, moa da wos wok nie noadig. We volgden oalf bewust iedere beweginge da ze makte – binst da w noavnd evalueerdn, besproakn uuzne set voe noaste weke in Watou, en stoen n stille by wuk da we nu nog mè Busmins wilden doen – lik diene n uul die up ne n dag in uuzne noteloare zat, en in trance kéek noa iedere beweginge da k voa zyn neuze makte mè myn and.

'Zyn t géen goe pintjes da k getapt é?' zei da meiske ommèdekée. Ze trok uus van diepe an uus oar noa boovn. 'Wablief' zeie k. 'Ut géen goe pintjes zyn da k tappe? Ge zyt toch over die pintjes bezig?' 'Sorry' zeie k, 'kée doa nie up gelet'. Ze wréef over eur voaroofd en dei vermoeid eur oogn toe, en liep ton weg mé die pintjes. We stoenn were mè uus voetn up de groend. We babbelden nog efkes deure, moa de betoveringe wos weg. K zoage oe da Charlotje ne Dafalgan in ne glas woater dei. K oate myn twidde koekske up; k a chanse, t wos n woafelke.

We sléerdn van uus krukke, bedankten en liepn noa buutn, in n doenkern noar uus ootos. Thomas zei: 'Ik kon mijn ogen toch niet afhouden van de dochter van de waardin!'
'Ik wok niet' zeie k.
'Jammer van die pintjes.'

EXCLUSIEF

'Ge goa weer oal t skoenste meedoen' zegge k
'K weete t' zeg ze
'Moa t is nie oal voe my wi' zeg ze
'Da kléedje en die slips zyn voe my' zeg ze, binst da ze wyst noa t éen en t andre
'Dat imde en die skoenn zyn voe myne skoazeune
En die bloese en diene rok zyn voe myn dochtre
T is skoane ée! Oe da j gyder doar an grakt! Weet je gieder dat r doa exclusieve kléern tussn angn?
K zoen z anders nie mee doen wi...
Ja, voa my is da rap wel genoeg, moa voe undre moe da n merk zyn é'


Ze komt nu en ton, een oedere, gezellige madam die lik uut vierkantn bestoat: n vierkantn n ooft mè bloende krullekes, n ferm vierkantn boovnlyf en n bitje n klinder vierkantn oenderlyf mè nog ookn nauwe leentjes dertussn, en skoane béentjes der oender
Twée diepblauwe oogn woamée da ze joe doe droamn over wukn vampe ze vroeger gewist moe zyn
K scanne t oal in en k doe de beveiligiengn of

'Jamoa, k meuge da wel nie zeggn wi, da da van de Kringloopwinkel komt! T zyn dikkenekkn wei!
Myn dochtre nie wi vroegre, moa sedert da ze by em is, kan t oalemolle nie diere genoeg mée zyn...
T is nu lik of dat t moa de moeite wéerd is ut t vele gekost ée
Ze weunn wok in n kasse van n uus, en je ryd mè zukne bak, wit wel?
En u j mè n twuk voan dag komt is t noais wel genoeg...
Moa de zoaterdagoavnd om d ander weke komm z of, en k oale da ton uut by n aperitief'

Ze leunt voaruut, en lik of da ze t anders zoen kunn oarn begunt ze te fezeln
'En u ze vroagn van woa da t komt, zegge k: van Antwerpen of van Brussel, van zukne sjieke twiddehandswienkle, g ée der doa woa da t bykan dierder is dan uj t nieuwe kopt! Of k zegge dat van zukne exclusieve n uutverkoap is...'
Ze skiet uut in ne lach

'K verlang oal voe r em te zien loopn in die skoenn!'

SKEEF

W an gerepeteerd mè Busmins, en in de gietnde reegn réek noar uus, toen da k in nen droai kwoame woarin dat r n kléen n otootje nogoal roar geparkeerd stoend, t middn de boane. T wos n publiek geheim daj oalier ne skoan n oek ofsnéed, en doa deure wos t r oalsan veel verkéer. Deur een reke teegnliggers moestn w anskuuvn en toen da k eindluk koste voarn steekn, kéeke k upsiets, en k zoage n twien zittn in dien n oto, n bitje skéefgezakt. Ge kunt ne kée skéef zyn, moa te viernoalf s achternoens... Nu, miskien ak miszien. K rée éest deure, moa achter n ende stopte k oalyk, k droaide, en k kéerde were.

K passeerde n andern Busmins die peisde da k n twuk vergeetn woare, en vertroagde. Moa k zwoaide, je zwoaide were, en k zoage in myne speegle dat n goaze gaf. Ja, dien n oto stoend doa nog; k kéeke beetre, ne n oogbejoarde mins die bewegingsloas voar em uut kéek, z ne moend oopn. Da zag t er nie goed uut.

K koste nie direct parkeern, dus moeste k myne n oto n bitje vodder zettn – wok nie hélegans katholiek. K stoake myn pinkers an, k pakte de gsm en k liepe noa diene n oto. T rinde deure, moa k voelde t moar oalf; k woare an t peizn wuk da k oalemoale giengn moetn doen voe t goed te doen sebiet. K noasde dat otootje, en k zoage an n doam die uut de saarzebuuze kwam dat n nog droaide. Nen Audi (sorry Bert!) stak em nydig en oal tuuternd voarn.

K kwoame neevnst de n otoo oal de passagierskant en k kéeke noa binn. Ja dus. Diene mins - stokoed - zat skéef en zyne moend oenk oopn. K tikte up zyn ruute. Up t selste moment besefte k dat t olyk nog zoa slicht nie koste zyn, want k zoage oe dat n mè zyn rechterand an n twuk an t prutsn wos voar em. Je verskoat en mè ne snak droeitn zyn n ooft - zyne moend oopn - noa reks, en je kéek mè de blik van n twien die up zyn nest gepakt is. K knikte ne kée noa r em, en je knikte were moa je wos duudluk nie van plan van zyn ruute noa beneen te droain.

K stoake myne n duum up, en em stak de zynn up, en k knikte nog ne kée, en je knikte were, k stoake nog ne kée myne duum up en em dei t selste dus peisde k: ja, oké, dus toch nietn ergs an de hand, en binst da k were liepe, oarde k ommédekée luwe muziek, ne sleepre van Salem Seegers of Willy Somers – k wil der van of zyn. Zuupnde nat kroape k in myn cammienitte en k kéerde, en toen da k were by diene droai kwoame, wos de boane vry.

WE ZYN VERGEETN

Zeg ort ne kée
k moete kée myn erte luchtn
T lig n twuk up myne leevre:
t goat over de geruchtn
We vertelln héle reekn
zoender lucht te happen
Zoender te klappn
moa we moetn were léern spreekn


Diengn zeggn
woa da der n twuk achter zit
Woadeure da j iets by wit
en woa da j een twuk mee zyt
Van mins toet mins
we vermoasn teveel tyd
Deur uus bezig t oedn
mè uuzne smartfoon, tablette of pc

Ge peist miskien ongezien
moa t is van boovnof te traceern
Te controlleern
wok oal zit je t smssn up de wc
Of spellekes te speeln
mè n twien da j nie kent
Voe ieder moment te vulln
en uus zeker nie te verveeln

We zyn vergeetn
we zyn vergeetn
we zyn vergeetn
we zyn vergeetn

We zyn vergeetn
oe dat is voe stille te stoan
Te voete te goan
voe ne kée n twuk nie te weetn
Oe dat is voe buutn te loapn
te kykn noa de dingn
Noa t ges en de boam
t ortn noa de veugels die zingn

Verléerd te droam
van n twuk da j nie kunn koapn
Da je moeste wachtn up n twuk
is lange geleen
De klant is keunink
en je moet oales direct een
Moa éegluk zynt sloavn
van under eign die oales willn

En da ze dervoarn moetn werkn
kan under nie skilln
We zyn oalemoale verwend
en noais mée content
En oe oeder da j komt
oe méer da j beseft dat t leevn
Kort is en da j er t beste van kunt
profiteern, oales geevn

Je n ooft in de lucht
moa je voetn up de groend of in t woatr
En zweevn is voe loatr uj doa zyt
ge moe genietn mé vulle teugn
Van j nen tyd en der oales uut oaln
zoda j kun goan zoender spyt
En da j up nen dag nie moe zeggn:
myn leevn wos ne leugn

We zyn vergeetn
we zyn vergeetn
we zyn vergeetn
we zyn vergeetn

We zyn vergeetn
oe dat is voe stille te stoan
Te voete te goan
voe ne kée n twuk nie te weetn
Oe dat is voe buutn te loapn
te kykn noa de dingn
Noa t ges en de boam
t ortn noa de veugels die zingn