DUNDERDAG

Achter moandag is t diesndag

En achter diesndag is t woensdag

En achter woensdag is t dunderdag

En dunderdag meug k noar uus…

We liggn tegoare in ne koamre

Ze zeggn dak t sucre é zeg ne, we kiekn noa 

de reke baxters woa da w olletwee an angn

noa de buzekes die loopn toet in uus oarms

Moa vandoage is vandoage

En morrnt is morrnt!

En we goan doa nog nie up peizn 

want

Achter moandag is t diesndag

En achter diesndag is t woensdag

En achter woensdag is t dunderdag

En dunderdag meug k noar uus…

Ge moe peizn da j in vakanse zyt

Noa n televiesje kiekn, of deur de ruute 

noa t skoan were, of in de gazette leezn…

Meer moe j ier niet doen

Ort, we zyn ier in congé é!

Moa je lacht nie en je skudt zyn nooft 

Stomme klinieke zeg n teegn ze zelvn

en je telt

Vandoage is t diesndag

En achter diesndag is t woensdag

En achter woensdag is t dunderdag

En dunderdag meug k noar uus…

Gie zie miene beste moat zeg t ne

Ier in de klinieke zegge k en ton zie k

oe dat n doa zit mé de troan in z n oogn 

Zyn toenge angt ut z ne moend 

Je snuut zyn neuze in t servjetje da k m geve

Nog twé keern sloapn en ge meug noar uus

Je legg em mé n oarme over zyn nooft

en je rekent uut

Vandoage is t diesndag

En achter diesndag is t woensdag

En achter woensdag is t dunderdag

En dunderdag meug k noar uus…

Miene rienk is weg zeg ne

Tis doenker buutn, de ruutn zyn bedóomd

je stoa doa in z ne piezjamma

Je kiekt noa mie z n oogn zoa gróot

Ge moet kée oender joen kussn kiekn

Aha zeg ne, je doet em an, en je leg m were nere

En wuk nen dag zyn we vandoage?

Wel, zeg k

Vandoage is t woensdag

En gistern wos t diesndag

En morrn is t dunderdag

En dunderdag meug je noar uus…

De soepe wos goed zeg ne

Én t stoofvlees is

(Je kust de toppn van z n viengers)

mét die bloemkóol en pureepatattn!

Moa die kréem is nie veel wéerd…

En nu nog éne kéer eetn voe noene

en ton is t ier gedoan voe mie

Z n toenge angt uut je lacht

want

Vandoage is t woensdag

En gistern wos t diesndag

En morrn is t dunderdag

En dunderdag meug k noar uus…

Mien zakskes zyn ol weg moa die van joe nog nie

Je wyst noa zyne noarme woa da t r géen droadn 

an angn, moe j zien wuk da k ool gekreegn é?

Zokkn, twé tassn en chieklittn zoender sucre!

Z n oogskes blienkn, je kiekt noa buutn

Moa vint toch, goan die weekn rap

t is wéerol dunderdag!

Joat…

Vandoage is t dunderdag

En gistern wos t woensdag

En éergistern wos t diesndag

En moandag zy j ier toegekomm!

Jee miene noame upgeschreevn

En mien adres en tillefon

K goa belln zeg ne, zyne zak stoa gréed 

D r zit veel méer in dan ut n toekwam

K goa juste moa coca zero drienkn en ollene 

koekn en chips voe diabeetn eetn

Moa nu ben k weg 

want

Moandag ben k ier toegekommn

Kée ier drie keern moetn sloapn

En vandoage is t dunderdag…

En morrn is t vriedag!

(Voe Yanick)

POAPEGOAI

Van n kromloopnd vintje kochte k ne poapegoai: 

eevn grysde en veroarmoed, groatemoagre en toai 

moa me streekn en gestn, en ne héel noop blagoai

Tis juste lik ne mins lik dat n teegn kan spreekn

muukn & teegn droad zyn, oavreks, koentekéroafs...

En ge meuge t ol droain en keern da j wilt

moa neegn up tiene is t ik die moete ploain

Want zegge kik ‘Brussel’, ton roep nem ‘Paries!’

En zegge kik ‘werkn’, ton roep nem ‘service’!

Zegge kik ‘bitjes’, ton zeg roep nem ‘vergif!’

En zegge kik ‘zotje’, ton roep nem ‘geskiftn!’

Zegge kik ‘boazeke’, ton snakn nem ‘placebo!’

En zegge k ‘slapwel’, ton roep nem ‘hàllooooo?!’

Zegge kik ‘vuul wit’, ton roep nem ‘ecru!’

En zegge kik ‘kom’, ton skréewt nem ‘salut!’

Ge meugt r teegn zeggn en van peizn wuk da j wilt

Ge zyt er noois an bedroogn, ge wit sebiet oe dat t zit

Is t n content, ton ku je zyn oogskes zien blienkn

Surtoet uk t fruut geve uk ne sangria drienkn

Kee voa kee begunt n ton over z n poapegoajinnn

En verteltn van die diengn die géen mins kan verzinnn

Over vier sterrn nestn in kruunn die utsteekn boovn de wolkn

Of bussn mé boomn vul oapenootn achter warme woatervolln

Over zoete mieroopn en wilde libelln en duuzden olifantn

Of doagn an e stik voarn up n skip lanst oenbeminste lann

Moa oltyd over Kongo, jee Moeboetoe nog gekend

Je kréeg ton iscargoos mé truffle, je wos n bitje verwend...

Soms zitn heekn te zuchtn en will t n nie mée eetn

Soms dukn in z n pluumn, moetn van géen liefde weetn

Zit er n dikke vliege in ze koaie, je probeer ze nie te vangn

Zyn oogn en zyne bek zyn toe, en je lat z n skoern angn

Doagn an e stik kan t n zwiegn lik vermoard

Kmeuge zeggn wuk dak willn tis lik dat n mie nie oart

Je zit doa in zezelvn gekéerd, tis lik of dat n treurt

Ge kiekt in die kooie woa da t r nietn in gebeurt

Up n inéen gezakt lyf mé die stok tussn z n teenn

K moete mie ton inoenn of k begunn oast te screemn

Moar ook ol zittn te treurn, of reageert ne geloatn

Of issn were an t zoekn oe dat n mie kan kloatn

T zoe indeluks veel zéer doen moest n mie verloatn

Want k n weete t nie van em, moa ik zie us as moatn...

EE J OL GEGEETN?

Ee j ol gegeetn?

Moe je nog in bad?

Gie die ookn zo sterk wos,

gie die nietn vergat...

k Ben direct gekomm

achter da k t hoord é

k Kunne t nie geloovn

k Kunne t nie verstoan...

Ké vele up joe gepeisd

da k nie wiste woa da j woart

we zittn ier voo mekoar

moa nog noois woar je zo verre...

Ké van joe gedromd,

we woarn nog tegoare

ge trok n oogske en ge lachte

t wos were lik vroegre

Mén zoveel gelachen

en mén soms wok gescreemd

ol die joarn tegoare,

daj da nie mee wit...

Ké vele up joe gepeisd

da k nie wiste woa da j woart

we zittn ier voo mekoar

moa nog noois woar je zo verre...

Ké un ander leevn

woarin da k nie te kloagn é

moa vroag me nie woarom

ut tussn us nie gelukt is

Ken je mie nie mee

Ol die joarn tegoare

t Is nie te geloovn

da j da nie mee wit...

Ken je mie nie mee?

Zoe je mie vergeetn?

Wit je nie mee wie

ier nu voo joe zit...

BOLLEKES

K moete éerluk bekenn da k 
t nie goe verstoenne
miskien an ze tevele geboft
miskien ak tevele verwacht

Moa r in de boekn zoatn géen bloadn
televiesje wos van plastiek
de vinsters woarn up de meurn geskilderd
en ol de skoovn woarn leeg

In de kléerkastn oengn gén kléern
in t zoetvatje zat r géen zoet
de tegels in batkoamre woarn van karton
en d ulle van de weecee kost nie ommoge

In die mande a nog noois ne noend geleegn
nieverst zat r n prieze
nieskréem in diepvriezre wos van iesomo
en de lucht in slapkoamre koste nie ut

Moa de ernst van de sietuoasje droeng pas
tevulln toet my deure toen da k die bollekes zoage
en k woame biena slicht bie de gedachte
oeveel Zwéenn iervoarn woarn oentmand

NIE VOE TE LACHN

Pas up voe wie i j bedde ligt
t gevoar is woa da j t minst verwacht
én onderzoekers ondervoendn

Stikt de lucht an uj twuk oort
bereid joe up t ergste vóorn
en droait joe ton voarzichtig omme

U je slapt zie j dood zeggn de minsn
moa éeglijk is t nie voe te lachn
ge zoe t n eestn nie zyn die deure slapt

Ge peist dat t joe nie kan gebeurn
dat n twuk voe films is of voe boekn
Moa ge goa de latstn nie zyn die t teegnkomt

Ne vrimm in bedde is geen rampe
t is geen avance va joe dul t moakn
want ton drom je roare dingn

Dus voa da je n twuk onnoazels doet
zoe j d r beetre nog ne kee up sloapn
geweune voe de zekerheid

Moa let up en zyt voarzichtig
want de wéreld droait geweune deure
ze vol nie stille u j gie slapt

BOEDIEST

Het was de heetste dag van het jaar, de wereld stond in brand en ik werd aan de kassa gevraagd. Daar trof ik een klein stokoud, mager dametje dat me stond op te wachten. Ze droeg een kleedje met een art deco motiefje dat ondertussen zelfs voor onze retrohoek te gedateerd was, en haar hoekige vormen leek te accentueren.
Aan haar knokige hand had ze een sproeituig op wieltjes.

‘Menere, ik é zuk éen tuus zoender wieln moa ké kik nie veel gén macht mée… Dat ier zoe idjoal zyn, moa ‘k moetn ton wel zekers zyn dat ’t nog marcheert, verstoajt?’

Ik knikte en samen liepen we naar buiten, de parking op. Ik pompte een tijdlang, drukte de sproeiknop in maar er gebeurde niet veel. Auto’s reden op en af, het was kort na de middag en het leek of de zon een oud record probeerde te breken. Ik pompte, zweet parelde langs m’n slapen.

‘Pffft, pffft’, deed het ding ineens en er kwam een klein, verlegen straaltje tevoorschijn.
‘Oeie menere…’ zei het vrouwtje geschrokken, ‘’t Is lik manneke Pies!’

We lachten, en ik pompte nog wat verder op. Toen ik de sproeiknop opnieuw indrukte sputterde het ding al iets heviger en ik mikte op een eenzaam sprietje gras dat tussen twee tegels omhoog stak.

‘Goai da oenkruud woater geefn te?’
‘’k Peise da da gesprietje grootn dust ét in die itte.’

‘Nen boediest’, mompelde het vrouwtje.
‘Miskien ne noolvn…’ relativeerde ik.
‘En woarom gene heeln?’
‘Omdak d r ton nevenst zoe n zittn, en nie mée rechte zoe stoan’ zei ik.

Ze keek me peinzend aan. ‘Ge zie gie een bitje lik oe da miene vint wos’, zei ze. ‘Mos da wos wel ne heeln boediest.’

Ik pompte nog een tijdje, drukte de sproeiknop in, en toen begon het toestel plots te sputteren. Het bleken de laatste stuiptrekkingen van vastgekoekt vuil want een mooi vernevelde straal vulde ons gezichtsveld. De aanblik alleen al zorgde voor verfrissing en ik zag hoe haar ogen verheugd oplichten.

‘Allez how, k goan da spel kopen’. We liepen de winkel weer in, en ik leverde het ding af aan de kassa, wenste haar er veel succes mee en maakte aanstalten om weg te lopen. ‘Wachtte’, zei ze, ging in haar handtas en haalde er een envelop uit die ze me toestak.
‘Omda j ne goe kérle zyt’, glimlachte ze.
‘D r zit toch géen geld in é?’ zei ik een beetje beduusd, ‘Want da meuge k nie anvéren…’
‘Je zy gie nog van n goe joar gie! Kben kik moa ne n arme mins wei!' Ze lachte en nam mijn arm vast, alsof ze steun zocht en schudde haar hoofd. 'Ninint, t is een twodde da miene vint olsan bie em adde en nu en ton an n twien gaf dat n teegnkwam. Tis de latste da k nog é.’

Ik nam de envelop in ontvangst maar kreeg op datzelfde ogenblik opnieuw telefoon. Ik zwaaide nog eens naar haar terwijl ik pratend in het toestel verder liep. Toen ik even later in mijn bureau arriveerde bekeek ik de brief die in de envelop stak.

SNOAVENS LOATE

Snoavens loate, in de zoomre,
ut doenker komt en de fabrieken zoemn 
Uj j ier en doa ne noto ziet die sloafs zyn luchtn volgt
en je joen erte vastoet uj die moto weer oort uptrekkn
binst da die noane - die wientre zoomre van gén eure wit -
ollekere kroait lik of da de latste ké goa zyn

En ge goatn téleviesje nie ansteekn 
wan d r is nietn buutn n polletiek débat 
ne kookshow woarin da ze mekoar slichte puntn geevn
n documentaire woarin da ze de minsn in under bloatn zettn
en die machtige filme da j ol ne ké of drie gezien é
En doabie, g oortn téleviesje speeln bij de gebeurs

De katte jankt en kermt e twoasn nie ol te verre
lik of da ze nog nie wit of da ze nu koleirig is of blie
binst da j n mugge wegsloat
te loate
en ge ziet n dikke slekke oenbeweegluk t midn n bankierai
deur de vorig eigenoars nog geleid

En ge verskiet van n twie die lacht
binst da de katte up joene skoat spriengt
en ge kiekt noa de sterrn die vermeezn mé de minute
en woatussn da d r ne vliegre flikkert
noane kroait lik da t normoal is
moest je smoarn ton smoarde je een sigaritte

Moa ge smoar nie en ge kiekt noa t sliemspoar
van die oenbeweeglukke slekke
die nu n héel ende voddre zit
en ge twyfelt tussn Belgacom en Telenet
en ge herinnert joe ommedeké
da t er in de frigo nog ne Duvel zit

NE ZUNDAG IN MEULEBEKE

DE FRUSTROATIEBLUES

Ik zyn de skoenstn van de lelukoards
de gezoendstn van de ziekste
oedstn van de joengste
en de joengstn van d oedste

Deen die t langst kan uuthoedn 
van dedee zoender fysiek
En deen die noois verloorn ried 
ut n zyne gps tenminste vient

Van ol dedee die rappe droenke zyn
deen die t méest kan drienkn
en van ol de droenkoards
deen die t minste drienkt

Verreweg de gelukkigstn
van de oengelukkigoards
en deen met de minste truukn
van ol de foefeloars

Van ol de leugenoars
deen die t minst geloogn eet
nog noois een twien bedroogn eet
en zeker nie noa porno kiekt

Van ol de ertefretters
deen die t minste ertn fret
En van dedee die up n dool zyn
deen die minst verdoald is

Van ol de grote sketeloaters
deen die t minste skeetn lat
de grotsn van de klinste
de meestn van de minste

Kortom: De slimstn van de domste
van de dofste deen die t meeste blienkt
die van ol de tragejans de rapstn is
Anders gezeid: De bestn van de slichtste

DROOMN

k Ligge up miene rugge in t ges
en kieke zolang in de zunne
toe dak zworte bolln zie

k loate mien oogn toevolln
en k voele oe da z nog olsan
deur mien vel probeert te groakn
de warmte roazeroad

t ges is fris en kittelt
en k vool in sloape en k drome
da moedre mé een woshandje
zochtjes over mien oanzichte wrieft

en k doe mien oogn oopn
en ’t is noend die in de zunne
an mien verbrande neuze lekt

VERLANGN

Uze beschoavinge
wuk n curieus mekaniekske is da toch
En zo roar oe da we doaran vast oen 
Voaral uj lik ik gelooft da God
versloafd an gokkn is en olles
da ‘oazo moe zyn’ eigenlijk
ne slag in t woater is

We vuln uzne tied mé scole en werk
en zoekn noa een twien voe te deeln
Us bedde, us digitaal tv abonnement
woa da we héel tenn van komm
en spoarn voe n reize in de zoomre
met de vliegre noa n streke
woa da we verdooln

En d r is oltyd een twuk da we nog
tekort én en we meugn ny vergeetn
da we de vuulzakken buten moetn zettn
binst da we diepe vanbinnen verlangn
noa die doagn in t oederlijk uus
toen da we nog gerust woarn 
en t wos lik of da w ol olles an

Want by da j nu president van Amerika
of Rusland zyt, de paus, de keuneginne
van Iengland, Brad Pitt of Piet Snot
Olledoage zit je een poar keern
up de pot (uj sjanse ét) en olle
nachende moej sloapen
of anders kom je zot

N DAG DA J NOA T SLACHTUUS GOAT

n Dag da j noa t slachtuus goat
liefst ne maandag of ne diesndag
miskyn ne woensdag of ne dunderdag
moa moest t kunn de vriedag ny
de zoaterdag is slachtuus toe
de zundag zyn de slachters moe
n dag da j noa t slachtuus goat

t oopn da toch ny rint dien dag
en ollesies geen oagelsteenn
da t woait en koed is of gesmoord
of da t juste vree skoan were is
da t meer of dertig groadn is
ne zunneslag de lats n dag
n dag da j noa t slachtuus goat

miskyn da t ne misryt dien dag
miskyn krieg t ne ne plattn band
of da z ne camion in brande skiet
da heel z nen boel de lucht in vliegt
of da n d er ny mé teegn kan
deure sloat up reize goat
n dag da j noa t slachtuus goat

vergét da latste oavendmoal
die sigarette of sacramentn
gén goeverneurs voe noa te beln
gén mins vroagt noa j ne latste wins
en nymand die een graf goa delvn
gén katte die n troan goa loatn
n dag da j noa t slachtuus goat

stoa j up bletjes die an frigos angn
versnyn ze joe van kop toe teen
zo da j gemakkluk in een zakske kunt
of in een komme of een panne
woarin da j in wa beuter brunnt
binst da t sop in under mule lopt
n dag da j noa t slachtuus goat

liefst ne maandag of ne diesndag
miskyn ne woensdag of ne dunderdag
moa moest t kunn de vriedag ny
de zoaterdag is slachtuus toe
de zundag zien de slachters moe
n dag da j noa t slachtuus goat
n dag da j noa t slachtuus goat

BEGUNN

k Peis dak joe ton voe n néeste kee gezien é
Ge kéek noa mie moa ge zei ny vele 
Ge smoorde sigarettn lik een filmsterre
En kwoare an t zoekn wuk dak koste zegn
En achter een nende droaide je joe omme
en ge kéek n nander kant uut

k Peis dak joe ton voe n twidde kee gezien é
Ge lachte zo skoane moa twos nie noa my
Myn erte sloeg zot en myne moend wos droage
En k wiste dak e twuk moeste zeggn
Moa toen dak nog ne kee keke
woar je ol weg

k Peis n dat joe ton voe n derde kee gezien é
Ge danste lik Nancy uut Sin City
Héeln dansvloer wos voe gy
t wos wienter en kwoare mé de velo
Moa toen dak midn nacht no rus rée
eek nietn van de koede gevoeld

k Peis dak joe ton voe n vierde kee gezien é
k trokke myn stoete schoenn an
En vroege u je twuk wilde drinkn
Gie dronk ne deca want t was te loate voe kaffie
Ge tikte me joen tasse teegn myn glas
en ge lachte en tei zukkn deugd

t Is lange geleen en k weete t nie zeker
moa k peise dat ozoa is begunn

NIEZN...

Wuk n two roars 
da j ommédekee moe niezn

t Kittelt in je neuze
heel je noaft trekt toape
en t is lik op da j ontploft
hee nie te kiezn
en nog ne kee en nog ne kee

En ge vynt géen vel van de keukenrolle
dus ge voag t mé j nand of
binst da j beskoamd kiekt noa de groend
en vandoa noa ol wie roend joe zit

Lik of da j een twuk gedoan ét da j nie meugt 
binst da j were by j positievn komt
en voars doet an wuk da j bezig wos

(Moar éigenluk doet t 
verschrikkeluk veel deugd!)

MOA VEUGELTJES TOCH...

Ké j dadde...
U j me ‘t noto zyt
en ge zyt een bitje verstrooid,
allez, nie da j nie uplet,
moa ge zit toch deels mé j gedachtn elders
en ommédekee
een heele zwerme mussn die van lynks komt
en vlak voa j ne noto dukt

en ge fringt, moa nie te geweldig
want miskien zit er ne noto achter joe
die zoe kunn in je gat ryn,
neen, ge fringt lik of
da j up joen teenn lopt
binst da ol joen oar rechte komt
en ge lustert of da j geene bok oort
en ge zegt: ‘moa veugeltjes toch...’

MIJLADRES

Hei Elvis, ét je nog ookn stuten
mé banann en pindakoas?
Zy je nog nerveus voar n uptreedn?
Woarom pak je joene telefon nie up?
Is t woa da j ne lucht brandt u j in je bedde ligt?
Da je nie kunt sloapn?

Hey Elvis, geloof je nog ookn da je
moe noastreevn woa da j in gelooft?
Eej Priscilla noois bedroogn?
Woarom bel je nie were?
Ge wit toch da dedee die mé joe lachen d r nietn van kenn?
Da ze geen smoake én?

Hey Elvis, ge moet t nie zeggn u j t nie wil zeggn
moa zy j nog ookn zo triestig van joe ma?
Wuk peis je va j ne schoonzeune gewist?
Ej, ortje gie nie noa myn berichtn miskien?
Ge wit toch da j up veel plekkn nog in de living angt?
Da ze joe ny zyn vergeetn?

Hei Elvis, zy ne ké eerlyk,
bestoat er nog n kanse up ne kombek?
Zoe je nog n kostume én woa da j in kunt?
Zeg, eej doa eigelijk wel ontvangste?
Ge wit toch da je voe veel minsen under ne neld wos?
Da je nog ookn under ne neld zyt?

Hey Elvis, a j t ol moetn weetn van te voorn,
gyng je gestopt zyn voe die ploate up te pakken?
Is t woa da je nu ne board ét? Da je vele up café zit
en u j droenke zyt joene broek ofstikt?
Kom zeg ne kee: oe kunn we joe bereiken?
Ee j soms een mijladres?

BORG

Ze daalde de drie trapjes af terwijl ze met haar hand in de papieren zak ging en een stuk van een zwaar misvormde paashaas trok. 

‘Brave hond’, zei ze tegen de kleine teckel wiens blik de bewegingen van haar hand met een onmogelijk te doorbreken concentratie volgde, en het stuk brood tenslotte voorzichtig in haar bek nam. Ze streelde het dier kort over de rug, en maakte de riem los van de paal. Sinds het ooit zo pittoreske, kleine bakkerijtje met het nostalgische interieur kort geleden was vernieuwd en nu een houten, chalet-achtige inrichting bezat, mochten er geen honden meer binnen.

‘Mens, mens…  Wat kun je da toch graag zien…’ 

Nu pas merkte ze het stokoude, tengere dametje met het grijze hoedje op dat mooi aansloot op het gedateerde mantelpakje en rok die zo laag kwam dat er maar een stukje van de benige enkels prijsgegeven werden. Ze stond aangedaan naar de kleine hond te kijken.

‘Hebt u ook een hondje?’ vroeg het meisje.

‘Ik heb twee Maltesers gehad, maar ze zijn allebei dood. Wat heb ik daar van afgezien!’ De bejaarde vrouw slikte de herinnering weg en dwong zichzelf tot een glimlach op het strak gerimpelde gezicht terwijl ze de ogen scherp probeerde te stellen door het overtollig vocht met nonchalante, maar houterige bewegingen weg te vegen.

‘En hebt u er niet aan gedacht opnieuw een hond te nemen?’

Het vrouwtje schudde glimlachend maar kordaat het hoofd.

‘Ik ben vijfenzeventig, meisje... Enkele maanden geleden, het jongste maltesertje leefde nog, kwam ik eens thuis uit de kliniek en ze heeft me toen drie dagen compleet genegeerd.’ Ze keken stilzwijgend naar de rustig kauwende teckel.

 ‘Mens, wat is dat toch een mooi hondje… Hoe oud is het?’

‘Acht jaar’ zei het meisje.

‘Geniet er maar zoveel mogelijk van’, zuchtte het dametje met een weemoedige glimlach, liep de trapjes op en verdween door de uiteen wijkende deuren.

BOD

Een Porche 911, een Porche 356 en een Ford Mustang, allemaal in een uitstekende staat en op schaal 1/18. Gefabriceerd ergens in de jaren zeventig.

Een iets kleinere man kwam naast me staan. Hij droeg een deukhoed en een kostuum dat rond zijn lichaam wapperde.

'OEIE, DA GOAN DIERE ZIEN' brulde hij. Mensen keken geschrokken onze richting uit. Ik telde twee tanden.

'Als je ze opzoekt op het internet, schommelt de prijs tussen dertig en veertig euro' zei ik. Hij knikte met een blik die daar niet van opkeek.

'EN IER? OEVELE KOSTN ‘Z IER?' Een beetje alsof een ploeg houthakkers een bos neerhaalden met gigantische motorzagen terwijl een trein het station binnenreed en op het allerlaatste moment uit alle macht remde.

'Startbod is twaalf euro' antwoordde ik. Dit was dan ook het opbodkastje waar alleen de meer bijzondere spullen in terecht kwamen. Beneden had ik een houten Boeddha gezet, een groot in hout gekapt beeld. Daarboven stonden de schaalmodellen. De decadentie van het westen versus de verlichting van het oosten.

'OWLA!', snauwde de man en greep de Porche 356 vast.

'DOA GOAK NIE LANGE OVER PEIZEN!' Hij schonk me de breedste, maar minst verleidelijke glimlach die ik ooit kreeg.

'Dat zal niet gaan', zei ik. Hij keek schuin naar me op, nog steeds glimlachend maar met iets ondeugends in de ogen, alsof ik iets slims had gezegd.

'Dit is het opbodkastje' zei ik. 'Als er iets speciaals binnenkomt, houden we dat soms opzij en plaatsen het bij gelegenheid in dit glazen kastje. We stellen een startbod vast, en na een week kijken we wie het hoogste tussenbod heeft uitgebracht. Dat vermelden we dan op dit kaartje onder het startbod, en nog een week later lopen de biedingen af. Dan laten we de hoogste bieder weten dat het artikel voor hem opzij gehouden wordt.' Hij bleef me aankijken, het hoofd lichtjes gekanteld, met dat verrassend verfijnde lachje op zijn zo goed als tandeloze mond. Ik kreeg het gevoel dat ik zonet een grap had verteld waarvan de clou niet helemaal duidelijk was. Ik kon een zucht onderdrukken en greep naar de wagen. Het was iets wat hij niet verwacht had waardoor ik het ding gewoon uit zijn handen kon nemen. De verwondering stond in zijn ogen te lezen.

'WUK GOA JE DOEN TÈ?' raspte hij.

'Dit is het opbodkastje' herhaalde ik, trager nu, en iets luider en duidelijker articulerend want ik vermoedde dat het gehoor van de man er nog erger aan toe was dan dat zijn gebrul deed vermoeden.

'Op de artikelen die hierin staan moet je bieden.'

'AAH, IS ’T ZUKN TWODDE?!' Hij snoof verontwaardigd alsof hij aldoor geweten had dat er een addertje onder het gras zat. Ik voelde me een oplichter terwijl ik het schaalmodel terug in de kast zette.

'EN OEVELE IS TLEESTE BOD?'

'Twaalf euro per wagen' zei ik.

'EWEL, TON GOAK E BOD DOEN! GOAJE ‘T UPSCHRIEVN?' Gedwee nam ik een invulformuliertje.

'Hoe hoog is je bod?' vroeg ik.

'ELF EUROS' blafte hij.

'Maar het startbod staat op twaalf euro' zei ik geduldig.

'MOAR UT ER NIEMAND BIEDT, GOA JE TON NIE BLIE ZIEN MÉ ELF EUROS?'

Niet opgewassen tegen zoveel nuchter boerenverstand capituleerde ik, en vulde het bedrag in.

En het was tot mijn eigen verwondering met enige spijt dat ik twee weken later constateerde dat iemand hem overboden had.

VLIEGN

’t Is idéjoal were voe te vliegn

Een leern kapke up mien ooft
en ne vliegeniersbril up m'n neuze

Miene gordel goe vaste gemakt
en salto’s moakn tussn de wolkn,
mie loatn volln en vlak voa dak 
de groend kusse weer uptrekken,
een lange strepe achterloatnd in de lucht
binst dak zwoaie noa de veugels

Verschieten! bie oeveel uzen
d’r nen blauwn rechtoek ligt
en der nevenst: pienkelende meiskes
up ne nindeluksn nantoek
mè olene mo nen zunnebril
woarachter zunder verduken

en een skoon, kort
ofgereen peloeze
voe te lann

HOUVAST

Ik parkeerde mijn wagen en liep in gedachten verzonken naar de hoofdweg. Sinds de kapster een briefje tussen mijn ruitenwissers stak met het verzoek de ruimte voor het kapsalon aan haar klanten over te laten, zette ik mijn wagen iets verder. Maar eerlijk gezegd begreep ik het niet goed. Er stonden acht of negen huizen, fermettes en kleine villa’s, meestal half-open bebouwingen. De parkeerstrook liep door zover de huizenrij strekte, was openbaar en hierdoor beschikbaar voor iedereen. Voor of naast het kapsalon; eigenlijk maakte het niet zoveel verschil uit waar ik stond.
Maar ik vermoedde dat de kapster onder het knippen graag naar buiten keek.

Het was nog halfduister. De korte wandeling was het enige wat me nog scheidde van een reeks handelingen waarmee mijn dagtaak begon. De poort ontgrendelen. De verschillende toegangsdeuren ontsluiten. Het alarm uitschakelen. De verwarming hoger draaien. De lichten aansteken. Maar eerst nog in het donker kiezen op welk kanaal de radio vandaag de stilte van het ontwakende gebouw mocht verbreken.
De wandeling duurde ongeveer drie minuten. Wanneer ik de hoofdweg bereikte restte nog een kleine tweehonderd meter. Het was een drukke straat, het verkeer denderde voorbij en enkel de lichten even verderop zorgden voor een korte onderbreking. Auto’s, bestelwagens en bussen, maar vooral veel vrachtverkeer.
Ik had het uitgerekend. Ongeveer een op de drie keren dat ik het traject aflegde was er een vrachtwagen die vertraagde en de parking van het slachthuis opdraaide, aan de overzijde van de straat, ongeveer halverwege mijn wandeling langs de hoofdweg.

In de uitsparingen in de zijkanten zag je op verschillende niveaus wit-roze ruggen, onbeschermd en bloot. Stevige, ongehavende ruggen die niet begrepen wat er gebeurde, verstomd afwachtend. Ze voerden een scherpe, doordringende geur met zich mee.
Ik had deze week al twee dergelijke vrachtwagens gezien en ik bedacht dat, statistisch gezien, de kans klein was dat ik er vandaag nog een zag. Ik keek naar de lucht in de verte, naar het trage, onmerkbare wijken van de duisternis. Ik was nog enkele tientallen meters verwijderd van de hoofdstraat.
Het duurde even voor ik begreep wat er gebeurde. Het leek op het jankende knarsen van remmen, maar luider. Een gigantische vrachtwagen die aan het eind van de straat in de opening tussen de huizen tevoorschijn kwam. De gekromde ruggen in de uitsparingen. Het alles overstemmende gekrijs en gehuil, waarna de gebouwen het gevaarte met bijhorende geluid bijna ogenblikkelijk weer opslorpten.

Ik bereikte de hoofdstraat en zag hoe de gillende vrachtwagen de parking van het slachthuis opreed. In mijn hand hield ik m'n sleutelbos, de sleutel van de poort tussen duim en wijsvinger geklemd.