woensdag 26 augustus 2015

NEEMLE

Oentspant joe moa,
mak het joe gemakkeluk
doe gerust n bitje of en zet joe nere,
oend joe ny in;
ge moe ny benauld zyn
oaleman komt ier voarby
oales éek k ik oal gezien
En oal stoa je héel vanboovn
of oal zit je héel oaloendre:
ze zyn ier oal gelyk


Stel t ny uut, kom moar of
voa da j der spyt van krygt,
ge voel joe verlicht, n héel stik beetre
u j ier buutn komt
Soms gebeurn d r miroakels
doaziek komm ze toe
biechtn oales up, smytn t r uut
en achter twée minuutn zyn ze geneezn
Ier kuj ny feikn,
Ier kuj oalene moa jezelvn zyn

Soms is myn deure geslootn
moa ge moe noais wanhoopn,
oaléne n bitje up joen tann bytn
Lat joe maniertjes moa achterwege
ier kuj géen tootn trekkn
en is t vele of byna nytn da j gift
ik zyn content mé wuk da k krygn
Antoet: gelyk woa da j zyt
in ieder uus is t r n plekske
woa da j tuus zyt

Gif joe over, lat joe goan,
ik éen nog noais n twie geweigerd;
ge kun joe ny voorstelln
wuk da k ik ier ollemoale zie
moar ik veroardele ny oal wete k
da j diepe vanbinn nere kykt up my
moa oalekére kéer je were
en soms voal je up joen knien voa my
omhels je my
by da je wilt of ny

SAMMY

De conciërge bleek een gepensioneerde Nederlander die na de dood van zijn vrouw, een jeugdliefde, naar Parijs uitgeweken was. Hij werd vergezeld door zijn hond, een oude Maltezer - en nog iets - mannetje, Sammy. Ze kwamen elke zomer net voor de vakantie aan bij het landelijk gelegen huisje met zwembad in het hartje van Bourgondië en een goeie drie maanden later, nadat de laatste toeristen verdwenen waren, werd alles opnieuw vergrendeld en vertrokken ze weer. De conciërge deed er al meer dan dertig jaar het onderhoud en ontving de gasten. Sammy, ondanks zijn leeftijd immer speels en kwiek, was entertainer van dienst en hield de boel in de gaten.

De eigenares, een stokoude Parisienne die de eerste wereldoorlog nog had meegemaakt, trok zich al decennialang niets meer van haar buitenverblijf aan. Ze kon op beide oren slapen; de boomlange Nederlander beheerde het domein alsof het het zijne was. Na aankomst begon hij een grote schoonmaak in het huis en in de tuin. Eens er gasten waren hield hij zich gedeisd maar hij bleef bezig. Het soort man die overdag iets moest uitrichten om te kunnen genieten van de avondlijke rust.
Nu was de conciërge discreet aan het werk in de tuin.
De zomer was op zijn hoogtepunt en we bevonden ons in een aanhoudende hittegolf waardoor het leek alsof de wereld stilgevallen was. Halverwege de namiddag, pendelend tussen het zwembad en het huis zag ik op de binnenkoer dat het portier van de oude Renault Express aan chauffeurszijde open stond. Sammy staarde met een verbazend lange bungelende tong vanuit de schaduw naar me. Hij lag op het voetmatje voor de pedalen.

Toen ik de conciërge passeerde zei ik hem dat de Maltezer in z’n wagen lag.
“Ja, typisch Sammy” grinnikte hij. “Zelfs met deze hitte... Dat doet ie nou altijd als ik het portier open laat. Alsof hij bang is dat ik hem zal vergeten wanneer ik vertrek. Ook al ben ik hem nog nooit vergeten.”
Hij lichtte zijn pet op, wiste het zweet van zijn kalende voorhoofd en aanschouwde zijn snoeiwerk.
“Nou, telkens ik wegrijd om snel iets te halen en hij niet mee is, denkt hij misschien dat hij achtergelaten is. Zie je, ik heb hem als jonge hond uit het asiel gehaald. Afgaand op de botstructuur schatte de dierenarts hem destijds nog geen jaar oud. In het asiel namen ze aan dat hij - met de vakantie voor de deur - uit een wagen was gezet. Misschien is hij nog steeds bevreesd dat het hem op een dag opnieuw overkomt...
Jah” zuchtte de conciërge, “hij is mijn beste vriend, en we wonen al dertien jaar samen maar ik heb er nog steeds het raden naar wat er omgaat in dat koppie...”

HADDOCK

Lange geleen da j de zée nog ee gedoan?
Da j mé je voetn in t woater é gestoan?
De zée roept en pakt wuk da ze kan
een muuze of n skip mé viftienoenderd man


Ge zyt t gewend, ge kent joen boane
en g ant ny of van ne kruuw of ne ploeg
moa ge ken ze en ge wit: z ee noais genoeg;
zoe j nog ne kée up t woater durven goan?

De zeiln stoan skoane strak
binst dat de zunne troage zakt,
en ge stoa doa héel ollene mé j n andn an t steur
de verte te peiln van oender n ofdak;
de storme die doa in de lucht angt...
Nytn is nu zeker, en nog minst van oal
da j were tuus gerakt

Kapiting, dag en nacht up ne boat
oaveroal woater, de zée is te groat
moa gelukkeluk eej n kompas
die joe leidt toet in t sas

Néeste kée woar je benoold
moa t spel ée joe noais bedroogn,
en de sterrn éen noais teegn joe geloogn,
t is moa up t land da j gy verdoolt

De zeiln stoan skoane strak
binst dat de zunne troage zakt,
en ge stoa doa héel ollene mé j n andn an t steur
de verte te peiln van oender n ofdak;
de storme die doa in de lucht angt...
Nytn is nu zeker, en nog minst van oal
da j were tuus gerakt

VAN STOF KRYG JE DUST...

MISEERJE

Minsn die d r in t leevn
ozoa oal ny in sloagn
voe t géestig te moakn
moe j teegn oenn
u ze n féeste willn geevn

BUSMINS: 'IS T NOG VERRE?'


donderdag 6 augustus 2015

T JUUSTE MOMENT

Ge moet t juuste moment ofwachtn
voe ne foto te trekkn
zeggn ze,
moa uj ne foto trekt
up t juuste moment
mis je t moment

TOANE

Moej nu ne kée n twoa weetn!
K woare an t ryn mé n oto
en ommédekée oalt
zukne n indeluksn jéep my in,
en die vint kykt overzyds
mé ne woanzinnign blik
in n uutgemergeld oanzichte
voa dat n goaze gift en voaruut vliegt
en t wos héel Toane!


WOS MY DA VERSKIETN!

Byzoenderluk omda Tone gene jéep ée,
en doaby, j is oal bykans zes joar doad...
Moa t dei verdomme deugd
van em were te zien

En j is nog géen oar veranderd!

OBELIX

In de Combi liep t r wok ne noend roend,
Obilix, de bouvier van Sirre
D r woarn spoarn van andre rassn
moa ge kost r moejluk joene vienger up leggn
N uutkomst wos n vintje die,
ut n up z n achterpootn stoend
verre ne meter t jeevntig ooge kwam

Ut n n twien voa n éeste kée zag
wos n oalsan n bitje weigerachtig
Je stoend joe n ende te bezien,
lik of dat n wilde weetn
wuk n vlées dat n in de kupe ad
Ton droei t n em
en gienk n twoasn in ne n oek of n gat liggn
Mé Obelix kost je noais
mé zekereid zeggn woa da j stoend
T wos zeekre ne minskekenner,
moa k moete d erby zeggn
dat n volgens my
géen oal te groa gedacht ad van de minsn

Ut n joe n poar kéern a gezien
koste t zyn dat n bitje enthousiaster wier
u j binn kwam, oal ist da j Obelix
oal goe moeste kenn voe te kunn zien
D r woarn wok ny véel minsn
woa dat n moat mée wos
K a dikkens n indruk
dat nt t nog méest van oal
voe van die oedere, versnuusterde tiepn ad

T is ne n oengeskreevn nateurwet
da oendeliefebbers voaln voe ne noend
dy qua uuterlukke trekkn by under past
Obilix mé zyn eignzinnige karaktre
en oal die klittn in z n oar
paste perfect by Sirre

Zjuste moa ut n echt vrée welgezind wos,
kwam ne goe n dag zeggn,
en zag je dat n d ermee gediend wos
da j zyne rugge stréelde,
tenminste,
ut t ny te lange deurde

Je wos grysbruun,
oal ist da w noais mée goan kunn bewyzn
of dat da zyn echte kleur wos
K voele nog oakn oe da myn andn plaktn
uj em over zyne topegefakte kop of rugge wréef
Vrée stofoasje,
biena lik n soarte hars die ton an je n andn ieng,
en da j d r ollene mé véel zéepe were of kréeg

Up éen van die lange, skoane oavns
woarup da olleman verre up t zelste moment
droenke begostn te komm,
en t café in een wolke van euforie
en andre diengn léek up te stygn,
wos Obelix dikkns lik nog n éenigstn
normoaln die d r zat
In zyn groate zworte oogn
kost j up zukn moment vervelinge
en compasje leezn,
en ut n d r écht ny mée teegn koste,
gieng n an de deure stoan
en je blafte ton éne kée kort moa luwe
Ad Obelix moetn kunn babbeln,
t gienk ne noend
van ny véel woordn gewist zyn
Ut r nymand reagéerde - lik oalsan -
riep Sirre van boovn noa beneen
of van héeln n andern kant,
ut t r ton echt ne kée nymand
de deure oopn koste doen voe zyne noend

T wos ny roar da t n oalene up wandel gienk
Je droeg n sjoaltje woarup da
z ne noame stoend
en je makte héele wandeliengn deur t stad
De poliesje kende em en liet n loopn
Voa dat n de boane overstak
kéek n ne kée lienks en reks
en an de luchtn wachtte ne toet dat t groene wos
Up ne kée,
k woare in myne noto an t anschuuvn
an t begun van de Zuudstroate,
oarde k ommédekée ne nindluksn buus neevnst my
en doa stoend ne, rechte teegn myn deure
K deie t ruutje oopn
en k stréelde em ne kée over zyne machtige kop
woarachter da t n em wére
up zyn voarpoatn liet voaln
en zyn wandelienge vodder zette

T wos lik dat n Roeseloare up z nen duum kende
Sirre zei ne kée dat r n poar zusters van Obelix
in t roende weundn woa dat n geregeld
oalene up visite gienk
N andre plekke woa dat n dikkenst kwam
wos friteure Moniek, woa dat n ton n frietje at
Ne kée te moande gienk Sirre
zyn rekenienge goan betoaln
En t wos ne noend mé humor;
k zoage em ne kée over t Stoasjepling loopn,
rechte noa n oedere madam
Ze droeg twée vulle zakkn van n Unic
die ze liet voaln ut Obelix byna by eur wos,
en ze sloegn kruustéekn en eur andn voar eur oanzichte
En ton liep Obelix mé n groate booge roend eur

Obelix wos n déel van de Combi
zjuuste lik of da Sirre n déel van de Combi wos
Ge zoe kunn zeggn dat de café deur Obelix
zels n extra diemensje kréeg
Uj in de shit zat kostje tenn de reke
oalsan nog ne kée mé Obelix klappn
T is ny da t n ookn goeste at voe te luustern
moa ut ny te lange deurde
en ut ny ookn de zelste vertellienge wos,
en ny de zoaveelste kée van n oavnd,
wilde ne wel ne kée luustern
En t voardéel van Obelix wos
dat n noais n twuk deure zei

Moa ge mocht m ny te lange stréeln
uj d er teegn klapte,
want ton gienk n bitje vodder zittn
J ad de peste an flémers en zéevre
en genoeg mé z n eign mieseerje

POAIN

Helegans geneezn ku k nyt
en doa is t r ny vele an te doen
moa k kunne mezelvn wel poain

k moete oalene moa
beseffn da j noais mée werekomt
en mezelvn doamee verzoenn

BESCHEETN

K woare an t wandeln mé Toets en k moeste peizn
an ne kée up Watou, oal n héel ende geleen
N tyde da Claus d r voarn zorgde dat de terrasse
van T Hommelhof groate klasse uutstroalde...
T wos ne vrée skoan n dag en k stoene
n twoasn by ne boam t ortn noa nen dichter
die vanuut de kruune mé n plechtige stemme
up zyn gemak héle reekn voarn las


Vanuut myne n éne n ooghoek zoage k twée wuvekes -
elk n roas-grysde pérmenante -
dichter komn, mé kléene stapkes, oarme in oarme
K concentreerde my were up miene n boam,
en ton oarde k d éne teegn d andre feezeln:
‘Déen ken t r van wei!’,
en ze skuufelde lichtjes tussn eur tann

K besefte da k doa verzekers wel n bitje
bescheetn stoene: pieleboet rechte,
mé myne n éne n oarme gekruust
en mé da t and de elletuute
van myne n andre n oarme vastoend,
zodoanig da k mé m n ander and
myne kinne koste stuttn

Toch woare k mé de slag in me gat gebeetn,
en nog ny weetnd wuk dak gienge werezeggn
droeie k my oliek - want k koste dat toch ozoa ny loatn -
en ton zoage k oe da ze t oveke van ne beweuner
doa vlak by an t bewoendern woarn;
t ges skoane gemillimeterd, diep groene
(géen roste spriete te ziene)
en overoal eevn lang...

woensdag 8 juli 2015

IS T NOG VERRE

Zoekn achter uus pasport, uus rybewys, uus vliegticket
de gazette ofzeggn, de gebeurs ne sleutel geevn
de frigo en de vriezer leegn, t woatr en de goaze ofsluutn
kykn ut r geld up de rekeninge stoat, de priezn uuttrekkn
de bloemn woater geevn

Kiekn voe d otopapiern, n verzékeringe ofsluutn
n poar boekn, ne dictionair en ne reisgids oaln
adressn verzoameln voe kartjes te skrievn, portefeuilje
en visakoarte ny vergeetn, en de loaders van
de kodak, laptop, tablette en uusne gsm

Uus geheugnkoartn, uus arte skieve en uuzne geheugnstick
batterien en koabels voe oales te verbienn
n kéese en sulfers, n Zwitsers zakmes, veiligheidsspeldn
tannstokers, ne tannbustle, champoo en zunnecréme
aftersun, oordoppn en uusne reservebril

Is t nog verre?
slap moa n bitje
Is t nog verre?
doe moa junder oogn toe

Uusne zwembroek, uusne duukbril en uus strandsletsn
n poar oenderbroekn, n poar t shirts, ne short, sandoaln
en ne piezjamma, uus ooftkussn en uusne slapzak
n tente en n groendzeil, n tasse, n talore, n mes en n versette
uusne frigobox

Skérzéepe (ge wit moa noais), ne kam, nivea, en oorstokskes
ne nanndoek en ne woséndje, n noagelskarke, douchegel
Dafalgans, Imodium, Rennies en Asprienn
n skoare en plakkers, snelverband, oentsmettienge
n twuk teegn muggebeetn, ne stok voe up te bytn

Oestsirope, tablettn teegn t zéer in de kele
ne neusspray, n twuk teegn n ooroentstekinge
n twuk teegn reisziekte, n twuk voe te kunn kakkn
anti biotica, anti malaria, anti ebola, zworte zoolve,
zoolve teegn de kursbloazn, zoolve teegn de peste

N parachute, n machéte, n luchtpistole, n goe gezoendheid
ne lange broek, n poar goe skoenn, dikke koesn, n wienterveste
termisch oendergoed, anskoenn, n mutse en n sjarpe
rinnekléers, n woaterzuuveriengsstation, n kookvier
n éeuwige kalender

n noadnummer, oet voe vaste t oenn, n testament

Is t nog verre?
slap moa n bitje
Is t nog verre?
doe moa junder oogn toe

zaterdag 4 juli 2015

VREE BOITE

Ze woarn goddeluk,
d oanzichtn van de minsn die binn kwoamn,
moa k moete ny klappn,
k geloofde zelve myn oogn ny
toen da k de deure oopn stoake
Sirre a zyn grysde skorte an, pottezwort
zyne bril vul skreevn en geplakt
en lik oalsan diene n oede zwortn n oed up zyne kop
Je rée mé ne bakwoagn vul stéenbrokkn
deur de café, slalomde tussn de barstoeln,
pakte z nen droai roend n biljart
en je kéerde em uut in de garoage;
t wos lik of da t de groate grysde wolke die upstéeg
em achtervolgde binst dat n weg réed
Je wos bezig mé ne meur in te smytn

K moeste droain dien n oavnd
en k a de muuziek nog luwer gezet dan anders
moa zels mé de Pixies of Sonic Youth
kost je de sloagn van de moakre
oenmeugluks overstemn
Uj d r ny mée teegn koste,
en ge liep noa buutn voe t stof uut je loengn t hoestn,
zag je in t schiensel van de stroatluchtn
oe da de stofwolke zelve
wok probeerde weg te groakn
en olle kére ut de deure oopn gieng
kwam r n déel mee die em lik n viruus
mé de zuuvere buutnlucht miengelde

T wos zoaterdagoavnd
en olleman kwam binn, elk up zyn maniere;
de punkers mé under oanekamn
woa da j joe zéer an koste doen,
lange keetns en zworte leern vestn mé pinn;
de wieties mé under dreads
mé van die gebreide mutsn
in reggeakleurn over getrokkn
en die héekn ‘ozoa’ zeggn, en ‘witjewel’;
de rockers in jeansvestn met under kroage rechte,
die stoan te sjiekn en te sjeikn an toog,
de straigt-edgers mé van die boais
toet an under knien en veels te lange mouwn

En oal die ander soartn die doa zoatn
moa woa da k nu ny up kunne komn
En ga t on wok nog oal de tjoaloars
die ollene an n toog iengn,
of in éen van die toet up n droad
versleetn zetels zoatn of loagn

Moa binst da t n oavnd passeerde
begostn z oal up mekoar te trekkn
Voe te begunn grochtn z n bitje mé ne kée zochte:
wos t van nu en ton noa buutn te goan
of binn ne pit te smoarn in n duuk
(uplettn da Sirre da ny zag wei!),
wos t van te zuupn,
of lik de gastn mé under uutgerokkn boais
van woater te drienkn -
ort, k weete nog oalsan ny
wuk da da wos die doa in de lucht ienk

of toet, van die n oavnd weete k t wel:
n dikke loage stof van koolk en stéens

Moa t wos lik of da nymand em da antrok,
en t wos ne n oavnd lik ne n andern in de Combi
Koppeltjes zoatn te vrijn an t toog,
de para s woarn an t biljarn,
en d r nog ny uut of da ze nu boel giengn moakn of ny,
de straigt edgers zoatn in kléermoakerszit up t podium,
de rockers zoagdn achter ‘mr cab driver’
uut die nieuwe ploate van ne zeekre Lenny Kravitz,
en teegn dat t spel endigde
en we noa buutn moestn omda t ier gienk sluutn
woarn w oalemoal eevn grysde

En Sirre dei voars,
héel da weekend, en de doagn d erachtre;
je wos nu bezig mé t plak van de meurn te kappn,
en ne weke loatre wos t lik ne nandre café
woa da j binn kwoam, en moete k t nog zeggn?
T wos verdomme de skoenste café da w kendn,
we woarn d r n bitje stille van
en uus adoroatje voa Sirre
wére n stik groddre

BESSNJENEEVRE

Twos de verjoardag
van n doad van Ian Curtis
en in t Joc in Iepre
giengn ze héel noavnd
muziek van Joy Division droain
We verzoamelden in de Combi
binst da w twyfelden u we wel giengn goan,
en we bleevn nog n ende angn
moa tenn de reke -
uus tandvlées begost oal tope te trekkn -
vertrokkn we mé twée oto s
En treurn da we dein!
Oal is t da w de muziek -
en surtoet wie dat r achter zat -
moa lange achter dat n em uphangn at,
an léern kenn
T wos n bitje lik mé John Lennon

N dag dat n doad wos
ak wok voe n éeste kée van em hoord;
buutn wos t doenker
moa oales lichte up van de sneeuw
en k zoate in de zetel te kiekn noa t niews -
en ze woarschuwdn ny voe gevoelige kiekers -
en ton zat n doa, an ne witte piano
in z n geweune kléers mé da brilleke,
t wos verschrikkeluk slicht beeld
en je zoeng ‘Imagine’;
k woare dertiene
en t wos lik ne klets teegn me koake,
en za n em doageskootn
en k ka ny éens geweetn dat n leefde!

K voagde de troann uut myn oogn,
ozoa da nymand t koste zien
en ka d r subiet spyt van,
want eegluk wilde k dat ze t ollemoale zoagn,
de grotste rampe uut myn leevn
wos vandoage gebeurd
en nymand die da an my koste zien!

Soit, we zoatn doa ne héel n oavnd dinne te doen
en te lange latstn giengn ze sluutn,
moa uut compasje wildn ze nog éen drankske geevn,
en we kochtn elk n floske wyn
en we kwamm d r lik héel deure:
k weete nog da k twoasn speelde up ne piano
ollist da k géen piano kunne speeln
en k weete nog da k n twoasn danste up ne n toafel -

en kwamme wakkre
en k zoate in n doenkern in myne koamre
up de groend, mé miene rugge teegn de kléerkasse
en neevnst my stoend Wim
mé wie da k n uus déelde,
t wos warme an myn andn,
en d r viel kloarte binn vanuut de gank,
‘goat ut’ vroeg Wim
en k kéeke noa myn andn die plakten
en oales wos road en k zeie ‘bloed…’
‘Moa ba nint’ zei Wim
moa je kloenk ny overtuugd
en je vroeg: ‘eej bessnjeneevre gedroenkn?’,
en k peisde en k peisde moa k woare t zeekre!
Doabie, k kriege de skiete van bessnjeneevre
en ‘nink’, zeie k, ‘nink!’

en ton loage k in myn bedde
en myn nooft wos vanbinn ontploft
en a t géen zukkn zéer gedoan
ka d r teegn gesleegn!
En k kéeke roend mie,
noa myn kussn,
oender de loakns,
noa de groend by me kléerkasse,
tussn myn viengers
Moa nieverst n twuk roars te zien…
Miskien
ak t gedromd -
moa vanboovn dei t te veel zéer
voe nu vele te peizn
en k stoene up,
en k kroape in bad
en k loage n ende te weekn
en k voelde my nog slichter,
k kroope d eruut en droogde my of
en k trokke me kléerkasse oopn

N zeure geure kwam noa buutn
en t is ny omdat road wos
dat t bloed wos
up myn imdn
up myn broeks
up myn oendergoed
moa k woare oendertussn wok oal zeekre
dat t géen bessnjeneevre wos

DEEN

T wos kart voa de zessn
en we zoatn in de Cambrinus

We kwoamn doa oale weke de moandag neuchnd
achter t werk mé uus zessn;
we dei n tope n nacht in t weekend
Twée keern twoalf eurn en we woarn d r van of
U we de zoaterdagoavnd toe kwoamn
zei n we teegn mekoar: ‘morrn is t de latstn!’

D r stoend n kléen vintje
mé ne groate bloende krullekop upsiets an toog,
zoa kléene dat n juste boovn t toogblad koste kykn,
en da wos ton nog omdat n em
up trok an z n andn

De caféboas at n dubbele koekestuute
mé roziens woa dat n indelukske beetn uut pakte -
n overskot van de zundag -
binst dat n de gazette las

We trekteerdn elk up toer,
oale kere zes pintn

T wos zukkne café woa da je,
uj ny mee koste, wok n bongske koste vroagn
Doamée kostje ton loatr nog éen drienkn
Moa da dei n we ny,
we maktn da w mee woarn -
wok in t begun da w ier kwoamn
en kaffie mé dreupels droenkn
Ze kostn t jestig frang t stik;
zels ton wos da géen geld

Ik an sjanse, k woare begunn de twientig
en k weunde n bitje vodder in de stroate
dus k moeste ny verre
Moa de latste kée
woare k wakker gekomm in de gravé,
oenderd meters van m n deure,
en t woarn oal pittn in m n koake

K zyn ton up myn knien
noa ruus gekroopn en k moeste my vast oen
an de gevels neevnst my
Héel mé me n oar moa nuchter genoeg
voe ton oal beskoamd te zyn

K woare n neenigstn ny:
Jackie vertelde de weke d erup dat n
in n oek van z n slapkoamre a stoan pissn,
ny weetnde woa dat n wos,
en Luc wos snoens wakker gemakt deur zyn vrouwe
voa z n deure in z ne noto dy stoend te droain
De réste van uus company a gezweegn

Twoalf eurn werkn, moar oalf geetn éen
en dreupels mé kaffie:
t is géen goe combinoatje,
en méen da ton moa ofgeskaft

‘Zes pientn!’ zei Godfried
N boas lei de réste van z n koekestuute doa,
voagde zyne moend of mé de rugge van z n and
en begoste te tappn
‘En géft die joengne wok éen’
Binst dat n zyn geld uutoalde
wées Godfried noa da vintje mé z n bloende krulln
dat oal géekn noa r uus stoend te kykn

‘Ge moetn deen ny trekteern’,
zei de caféboas,
‘zyn beuzn zittn vul mé bongs’

Voe n éeste kée kostn we ton
de kléen zyn stemme oorn
binst da z ne kop purpre kwam van koleire;
t woa moeiluk te beskrievn
en ny voe te zeevern
moa t geléek nog méest van oal
up t gekwoak van ne puut:

‘Kée ze vergeetn!
Kée ze vergeetn!
En k zyn kik géne Deen!’

zaterdag 20 juni 2015

PRYS

“Ge goa joe doar
olyk ny deure loatn doen zeekre!”
zei de moedre teegn eur dochtre
in wiens koamre ze n gedicht
van my gevoen a


“Oal die zéevre, k durve weddn
dat n voe ieder meiske
van die gedichtn skrieft
Ge moet oal die parlee ny geloovn,
en ge zyt doa vet mee,
mé ne dichtre

Ge zoe beetre éen pakkn
die n twuk mé z n andn kan
in de plekke van
éen die t goe kan zeggn!
Da zyn van die poaliengn;
ze smytn ne tettienk up de ruttle
in d oope dat r ne vissel byt”

Ze kéek noar eur dochtre
en ze skudde eur ooft
en ze zei: “gie dommelutte”
want ze zag da ze te loate wos,
de vis ad oal gebeetn

PECH

Vandaag moest ik remmen voor een duif die overstak
Ze liep op haar gemak over de maccadam en ze zat net
Op het andere vak toen ik naast haar tot stilstand kwam

Ze schommelde als een bejaarde vrouw met reuma
Het type dat niet opzij kijkt als ze een oversteekplaats kruist
Voor wie de openbare weg oplopen vanzelfsprekend lijkt


Maar niemand van de tegenliggers die tijd of meelij had
Want het was geen vrouw met reuma, het was een duif
Een duif die overstak, en er lag niet eens een zebrapad

ZOOMRE IN DE COMBI

Soms moe k nog ne kée peizn an de Combi,
oe da w doa zoatn up n noede taboerette
up uus gemak t middn de zoomre,
liefst overdag met de deure oopn
en de ruute toet oavege omoge
en de zunne die binn viel up de meur


Toantje, groatemoagre, met n witteke voa z n neuze,
de paras die olsan an t bieljarn woarn
teegn mekoar of teegn Schelle en Huplyk,
of wos t teegn Stoffel en Tjoale
T wos te warme voe ruuze te moakn en de fliekn
passeerdn troage mé under zunnebrils an

Noa buutn kykn of de pitjes telln
in n toog van oal de sigarittn die neevnst
de sanderjees woarn gevoaln
Verdooln in ne skilderie van ne Mexicoan
die ier joarn geléen n weke geweund a
en nog ookn ny weetn wuk daj d r van moeste peizn

De grammatschn daj makte uj wilde bestelln
an Daisy die moa ne meter verre zag
binst da j orte noa Fela Kuti of Linton Kwesi Johnson
Oaleman wos up reize en Sirre lag boovn
en Obelix, zyne bouvier, lag te bloazn in de skowte
binst dat t stof in de zunne uus in doolinge danste

BIENA T ZELSTE

K passeerde woa
da k als kiend geweund a
en oales wos nog t zelste:

T uus met de twée garoazjn,
de stroate en de meulne,
de boerderie (die schier up involln stoat)
T fyn stretje noa de platse
mé oalverwege de platteau over de beke
(woa da k in d ofdoalinge n kée
myne droai gemist ée mé de velo;
n éeste kée da s my éen genoaid)
De kerke, t frietekot, t kleen skooltje

Moar up de platse wos t r nu wok
ne supermarkt, appartementn, ne nachtwienkle,
en de stroatn woarn juust érrangeleid,
en langer, bridder, grodder

De bibliothéke up noek éek ny gevoenn,
héel da gebouw wos weg
en oal de boomn en t groen
moa d r stoenn wel twée keern
zoaveel uuzn!

En toch wos t nu lik klindre

zondag 14 juni 2015

T JOAR VAN (DE COMEBACK VAN) DE BEUTERBLOEMN


Katleen wos zot van hibiscus
Dora zag géern orchideen
Bernadette kwikte viooltjes
Magriet viel voe petunias
Tatjana trok thee van lelies
Annelies droogde magrietn
Nathalie gieng noa Olland voe dahlias
Delphine zette oaveroal stienkertjes
Ingrid a bakkn vul geraniums
Sonja plakte klaproozn in boekn
Elien a n zwak voe krokuusn
roend t ges van Dorine stoend t vul mé vuulneuzn
Julie plantte zunnebloemn
Anja kréeg troan in eur oogn van meiklokskes
by Bertha woarn t juste moa chrysantn


(Voe privé reenns zyn de noamn veranderd)